czekam na samolot wlasnie i juz tesknie. kocham bolonie kocham ten jebany kraj !

Bolonia jest piekna. wszedzie stare budynki, atmosfera studenckiego zycia, temperatury z dnia na dzien coraz wyzsze, imprezy przednie. szkoda tylko, ze sami wlosi zawodzą. po tygodniu wychodzi na to, ze spotykam tylko tych z poludnia, przesadnie nachalnych, ktorzy chca za Ciebie wyjsc a potem sie okazuje, ze tak naprawde od dluzszego czasu sa w zwiazku. nie rozumieja slowa "nie". dlatego uwazam, ze polacy sa o niebo lepsi, chociaz i tutaj zdarzaja sie jakies mendy. mit latwej do zdobycia polki jest podobno podtrzymywany. szwaby codziennie chwala sie nowymi polskimi zdobyczami. i jak tu zachowac twarz? wino jest tanie, jedzenie drogie, trzeba znalezc zloty srodek wspolokatorzy sa naprawde fajni, kebaby ciche ale takie do rany  przyloz. polka jest zajebista, dobry kompan do zabawy. wloch to typowy wloch, ale prawdopodobnie gej, jeszcze do tego nie doszlysmy. w kazdym razie zaczyna sie bardzo ciekawie!

za 5 dni wsiadam a autokar i zmierzam do Bolonii. Jedyne czego jestem pewna to to, że to będzie jakiś przełom. I chyba w gruncie rzeczy na to liczę. za bardzo przywyklam do dotychczasowego zycia. Strasznie się cieszę, że za tydzień o tej porze będę popijać wińsko z moimi polsko-włosko-tureckimi wspólokatorami, pierwszy raz od dawna bez papierosa w dłoni (wysokie ceny dobrą okazją do rzucenia, hehe), zagryzając kromką chleba (powód jak wyżej). Z drugiej strony jestem pełna obaw. Jak ja się spakuję na pół roku w walizkę, której jeszcze nie posiadam. A co jak ludzie zawiodą. a Co jak nie dam rady. Poza tym  na własnej imprezie pożegnalnej poczułam, że nie chcę opuszczac na tak dlugo tych ludzi. Bo w sumie to nie zawiedli mnie nigdy. No i stawili się jak tłumnie jak jeden mąż aby ostatni raz przed odjazdem napić się ze mną piwa. Naprawdę, wzruszyłam się, a ja się prawie nigdy nie wzruszam.

opuszczam jednak na szczescie kraj dziwnych ludzi, ktorzy nie wiedzą czego chcą. zawracają dupę a potem robią niespodziewany odwrót..

Co się przez te pół roku zmieniło?
Dostałam się na esn do bolonii, utwierdziłam się w przekonaniu, że przypadkowo spotkani ludzie są najlepsi, że z niektórymi nie warto, z niektórymi wręcz przeciwnie. Rodzina mi się rozrosła, podupadłam na zdrowiu (wedle powiedzenia "jaki nowy rok taki cały rok"), straciłam kondycję. Mam nową pracę, którą przy odrobinie szczęścia będę mieć też po powrocie z Italii. no i jakims cudem po 3 minutach znajomosci zdolalam tak się kimś zaaferować, że od 3 dni wszystko leci mi z rąk. najlepsze, że nie wiem nic. zero imienia,ksywy, nie wiem gdzie pracuje, uczy się itd. nawet nie pamiętam jak wygląda. i głowę bym dała, że gdyby nie było alkoholu, to nawet bym nie zwróciła uwagi! chyba Małgosi po prostu brakuje męskiego pierwiastka w życiu.
a teraz zamiast ogarniać się do sesji, siedzę, marzę, zastanawiam się czy warto wyjść na imprezę, mam zapierdol na fejsie, a w tak czarnej dupie jak jestem teraz to dawno nie byłam.
AHOJ

i znowu powrót do rzeczywistości